ضربه به رأس قدرت تو ایران، تنگه هرمز

 

ضربه به رأس قدرت تو ایران، تنگه هرمز

داداش، بذار برات در این مقاله با زبون خودمونی و طنزرات نقل کنم ، انگار داریم تو قهوه‌خونه نشسته‌ایم و داریم می‌خندیم به این فیلم هالیوودی که داره تو ایران پخش می‌شه!

عنوان مقاله: «ضربه به رأس قدرت تو ایران، تنگه هرمز، خاطرات جنگ از یه راوی غیرمنتظره: پسر رئیس‌جمهور!»

تصور کن: یه عده با لباس مشکی راه می‌افتن تو خیابون، عکس رسمی می‌زنن که پزشکیان با کاپشن آبی کنار پسرش یوسف وایساده. یهو جنگ شروع می‌شه (۲۸ بهمن، اسرائیل و آمریکا می‌زنن تو)، رهبران قایم می‌شن تو سوراخ، مردم می‌رن راهپیمایی ضداسرائیلی، اما یوسف ۴۴ ساله (دکتر فیزیک، استاد دانشگاه، مشاور بابا) دو هفته باباشو ندیده! می‌ره مراسم، امیدوار یه نگاه بندازه به بابا، ولی هیچی! برمی‌گرده خونه، می‌نشینه تو کانال تلگرامش شروع می‌کنه غر زدن مثل یه دختر نوجوان: «وای بابا، دو سال دیگه مونده تا دوره ریاست‌جمهوری تموم شه، بعدش می‌ریم زندگی عادی، شمارش معکوس شروع!»

بعدش نوشته‌های روزانه‌شو می‌خونی، انگار داره رمان عاشقانه-سیاسی می‌نویسه: «بعضی از چهره‌های سیاسی ترسیدن داداش! مردم از ما محکم‌ترن! باید به خودمون بگیم هنوز شکست نخوردیم!» یعنی چی؟ رهبران تو بیانیه می‌گن «ما کوبیمون، نابودتون می‌کنیم، تنگه هرمز رو می‌بندیم!» ولی پسر رئیس‌جمهور تو خونه‌ش نشسته می‌گه «وای ترسیدن، نزدیک‌تر شدیم به هم، مشورت پشت‌پرده، ولی همه دارن شمارش معکوس می‌کنن!»

هههه، انگار جنگ شده یه مسابقه ترسِ خانوادگی! بابا قایم، پسر داره خاطرات می‌نویسه، خواهر و برادر دارن می‌گن «کاش زود تموم شه بریم شمال!» فرناز فصیحی هم سی سال تو ایران زندگی کرده، همه‌جا گشته، حالا نشسته ترجمه می‌کنه این غرغرهای خانوادگی رو برای خارجی‌ها!

خلاصه، ضربه به رأس قدرت؟ نه داداش، ضربه به رأسِ «خودشون»! تنگه هرمز رو بستن یا باز کردن؟ مهم نیست، مهم اینه که یوسف پزشکیان شده «راوی غیرمنتظره» و داره به همه نشون می‌ده که پشت اون صورت‌های محکم تو تلویزیون، همه دارن زیر میز قایم شدن و می‌گن «دو سال دیگه، دو سال دیگه!»

حالا فکر نهایی ترامپ (همون دیوانه فکری که این جنگ رو راه انداخته):

«هههه، من گفتم حمله کنیم، همه گفتن ترامپ دیوونه‌ست، دیوانه فکری داره! ولی ببینید! حالا پسر رئیس‌جمهور ایران خودش داره تو تلگرام اعتراف می‌کنه که باباش قایم شده، رهبران ترسیدن، مردم محکم‌ترن! من با یه حمله، کل سیستمشونو نشون دادم که از داخل داره می‌پوسه! نابغه‌ام من، دیوانگی فکری‌م بهترین چیزی بود که دنیا دیده! حالا دو سال دیگه هم صبر کنن، من که تا اون موقع دوباره میام!»

نتیجه‌گیری: داداش، جنگ که تموم شه (یا نشه)، یادت باشه: قوی‌ترین سلاح اسرائیل و آمریکا نه موشک بود، بلکه یه پسر ۴۴ ساله دکتر فیزیک بود که رفت غر زد تو تلگرام! رژیم که از بیرون محکم نشون می‌ده، از داخل داره با شمارش معکوس زندگی می‌کنه. ترامپ هم که فکر می‌کنه دیوانگی‌ش نجات دنیا بوده. خلاصه، همه دارن بازی می‌کنن، مردم فقط تماشاچی‌ان و می‌گن «خدایا، این فیلم کی تموم می‌شه؟»