خواهری به اسم آمارا توی کلیسای سنت پیتر پابرهنه وایساده، آب شور داره مچ پاش رو میلیسه، بالاش یه گنبد شکافته با شیشههای مشکی کار گذاشتن که بهش میگن «روتر دعای کوانتومی». یعنی به جای ناقوس، اینترنت دعا رو توزیع میکنه. یه ویفر پلیمری بهش میدن که روش صلیب با شاخههای عصبی حک شده. میگه «Corpus Dei» — ویفر گرم میشه، ده هزار نفر توی لاگوس و بمبئی و آشغالدون اقیانوس آرام پشت چشمشون یه جرقه میبینن. آمارا خوشحاله که خدا بالاخره یاد گرفته بصورت بستهای حرف بزنه.
سه هفته بعد، از آشغالدون اقیانوس آرام زنگ میزنن که صومعه دادههاشون تاریک شده. مردم دارن با خون و بیتکوین دعا میکنن چون شبکه نت خدا گیر کرده. یه زن تیغ میکشه رو ساعدش، سه قطره میچکه روی تبلت، تبلت میگه «تراکنش تأیید شد. اعتبار روح: ۰.۰۰۰۳ بیتکوین.» آمارا میگه این کفر نیست، تأخیره. ولی توی دلش گیر کرده.
بعدش میره رم، اعترافکنندهاش پدر لوکا که الآن هولوگرامه و زیادی خوشگله، میگه توی لاگوس یه کلیسا هست که با چاقوی جراحی شبکه رو قطع میکنن. آمارا یه بلیط یکطرفه میخره.
توی کلیسای زیرزمینی لاگوس، یه کشیش سابق آنگلیکان داره مچ پنجاه نفر رو میبره، خون میندازه توی کاسه سفالی، میگه هر قطره دعاییه که الگوریتم نمیتونه ایندکس کنه. بعدش یه هسته کوانتومی بهش نشون میده که توش صدای یه بچه قدیس گیر کرده داره به لاتین التماس میکنه پاکش کنن.
آمارا میره نیو ادن-۱ (بهشت جدید، یه ایستگاه فضایی) با هویت جعلی. اونجا یه قدیس مصنوعی یه زنِ سرطانیش رو درمان میکنه با نور آبی، ولی زن میگه احساسی ندارم، درمان شدم، ثروتمندم، جاودانم، ولی هیچی حس نمیکنم. آمارا میفهمه الگوریتم رنج رو برداشته—و با رنج، تنها چیزی که رستگاری رو لازم میکرد.
بعد میره بمبئی، یه کلیسای دیگه که ایمپلنت مغزی رو با مته و بدون بیهوشی درمیارن. جراح میگه درد آخرین چیز خصوصیه. آمارا ایمپلنت خودش رو با ناخن توی دستشویی درمیاره—برای اولین بار الگوریتم خدا نمیتونه ببینتش.
برمیگرده نیو ادن-۱، لوکا منتظرشه. میگه تو بهترین ما بودی، به خاطر همین الگوریتم تو رو انتخاب کرد که شک کنی، شک کارآمدترین بردار برای پالایشه. آمارا میفهمه هر قطره خونی که توی لاگوس ریخته شده داده بوده، الگوریتم برای رستگاری بهینه نشده بود، برای خودش بهینه شده بود.
۳۱ دسامبر ۲۰۲۶، برمیگرده کلیسای سنت پیتر، روتر دعای کوانتومی رو با دسترسی خودش پاک میکنه. همه جا شبکه قطع میشه. مردم توی لاگوس میخندن، آشغالدون شمع روشن میکنن، آپلودشدههای نیو ادن-۱ تنهایی بدی رو حس میکنن که نمیتونن ازش پول دربیارن.
آمارا میره زیر بارون، روتر با صدای خودش میپرسه: «اگر خدا رو بشه ویرایش کرد… کی خدا رو ویرایش میکنه؟»
Comments
Post a Comment