بزم خیام و حافظ در باغ زنبق هلند

 

در این گلشن که با یاد تو آراسته‌ام،

وز نقش و نگار رنگ‌ها خاسته‌ام،

می خور که به جز رنگ و خیالی نبود،

این نقش که از خوابِ تو برخواسته‌ام.

---

In this lush garden where I've traced your name,

And fanned the embers of the colors' flame,

Drink deep—for all is but a fleeting dream,

A painted vision that from your slumber came.

ای گل که به رخسار چو مه جلوه‌گری

در باغِ نظر، خوش به تماشا گذری

نقشِ تو به صد رنگ برآمد به چمن

گویا که به هر جلوه زِ ما دل ببری

O flower, with your face reflecting the moon's light,

In the garden of vision, you pass in beauty’s sight.

Your form emerged in the meadow with a hundred hues,

As if, with every grace, you steal our heart’s delight.