تا ۵ سال دیگر، هوش مصنوعی چه بلایی
سرمان میآورد؟
(واقعیتهایی
که هیچکس به زبان ساده نمیگوید)
هر روز اخباری
میشنویم که هوش مصنوعی فلان کار را بلد شده یا فلان شغل را نابود میکند. اما تهماجرا
چیست؟ آیا ما آمادهایم؟ راستش را بخواهید، نه، اصلاً آماده نیستیم، و
قرار هم نیست تا ۵ سال
دیگر بشویم!
این مطلب را
بخوانید تا ببینید در سال ۲۰۳۱ (حدود ۵ سال دیگر) دنیا دقیقاً کجا قرار میگیرد،
بدون اینکه بخواهم شما را با کلمات قلمبهسلمبه بترسانم.
۱. ماجرای
«برنامهٔ بزرگ ملی» یک شوخی است!
خیلی از
کارشناسان میگویند: «آمریکا باید مثل برنامهٔ فرود روی ماه، یک پروژهٔ ملی عظیم
برای هوش مصنوعی راه بیندازد.» قشنگ به نظر میرسد، اما اشکال کار اینجاست که
سیاستمداران امروز حتی روی رنگ یک پل هم به توافق نمیرسند، چه برسد به آیندهٔ
فناوری!
پس تا ۵ سال دیگر، خبری از یک نقشهٔ واحد و
هوشمندانه نیست. بهجای آن، هر ایالتی یک قانون جداگانه میگذارد
و هر چهار سال یک بار که دولت عوض میشود، کلیهٔ تصمیمات قبلی دور ریخته میشود.
نتیجه؟ سردرگمی محض.
۲. آیا
غولهای فناوری دارند برای ما قانون مینویسند؟
گوگل، اوپنایآی
و مایکروسافت پولهای هنگفتی دارند. الان هم دارند سعی میکنند در جلسات دولتی
بنشینند و خودشان برای خودشان «قانون امنیت» بنویسند! یعنی هم بازیکنِ زمین هستند،
هم داور!
تا ۵ سال دیگر، قوانین بهگونهای نوشته
میشود که این شرکتها بیشتر از قبل پول دربیاورند و تازه، کسی هم نتواند جلویشان
را بگیرد. خلاصه اینکه به جای حمایت از مردم، این شرکتها از دولت حمایت میگیرند.
۳. یک
بحران بزرگ که از آن غافلیم: "برق"!
حتماً فکر میکنید
مهمترین چیز در هوش مصنوعی، مغزهای کامپیوتری است، اما نه! مهمترین چیز، برق و آب است.
هر بار که از
چتجیپیتی سوال میپرسید، یک کامپیوتر غولپیکر کلی انرژی میسوزاند. حالا تصور
کنید تا ۵ سال دیگر
تعداد این کامپیوترها چند برابر شود. شبکهٔ برق بسیاری از کشورها، مخصوصاً آمریکا،
از پسِ این همه مصرف برنمیآید.
تا سال ۲۰۳۱، در برخی مناطقِ گرم، ممکن است در
میانهٔ تابستان، بهخاطر فشار مراکز دادهٔ هوش مصنوعی، مجبور به خاموشیهای
برنامهریزیشده شویم. بله، درست خواندید؛ برای اینکه هوش مصنوعی کار
کند، ممکن است برق خانهمان قطع شود!
۴. تکان
بزرگ در بازار کار (نه برای کارگران ساده، برای شما یقهسفیدها!)
همیشه فکر میکردیم
رباتها میآیند جای کارگران کارخانه را بگیرند. اما اشتباه میکردیم. نوبت
به وکلا، حسابداران، مترجمان و تحلیلگران مالی رسیده است.
طبق پیشبینیها،
حدود سال ۲۰۲۹ یا ۲۰۳۰ (یعنی دقیقاً ۳ تا ۴ سال دیگر)، تازه میفهمیم که خیلی از شرکتها دیگر نیازی به تیمهای
بزرگ حقوقی و مالی ندارند و با چند نرمافزار هوشمند کارشان راه میافتد. چون هیچ
طرح پشتیبانیِ از پیشتعیینشدهای نداریم، ناگهان موجی از بیکاریِ «مغزها» ایجاد
میشود و همه جا را هراس فرا میگیرد.
۵. چین
دارد زیرکانه جلو میزند
در حالی که ما
سرگرم بحثهای سیاسی بر سر «خطرناک بودن» یا «نبودن» هوش مصنوعی هستیم، چین دارد
چه کار میکند؟ چین پول میریزد توی کارخانهها، جادهها، دوربینهای شهری
و بنادر.
یعنی تا ۵ سال دیگر، آمریکا شاید کمی در ساخت
«مغزهای خام» (مدلهای پیشرفته) جلوتر باشد، اما چین همهٔ «دستها و پاها»
(کاربردهای عملی) را در اختیار میگیرد. کشورهای فقیرتر هم ترجیح میدهند
فناوری ارزانتر و بیحاشیهٔ چین را بخرند، نه فناوری گرانقیمت آمریکا را.
۶. سال ۲۰۳۱؛ روزی که وحشت جای برنامه را میگیرد
بنظر نویسندهٔ مقالهٔ
یک هشدار جدی داده میشود: اگر از الان آماده نشویم، وقتی بحران واقعی برسد، با
ترس و عجله تصمیمهای غلط میگیریم.
پیشبینی من برای سال ۲۰۳۱ این
است:
تصمیمگیرانِ
وحشتزده یکشبه قانونی خشن و سختگیرانه تصویب میکنند که باعث میشود نخبههای
هوش مصنوعی از کشور فرار کنند. در همان لحظه، چین با خونسردی نسل بعدی فناوری خود
را رونمایی میکند و برای اولین بار، آمریکا حتی در ساخت مغزهای قوی هم از
چین عقب میافتد.
حرف آخر؛ با چشمهای باز به آینده نگاه کنیم
قرار نیست
قیامت شود. هوش مصنوعی زندگی خیلی از ما را راحتتر هم میکند. اما اگر فکر کنیم
«اتفاق خاصی نمیافتد» یا «کشورهای بزرگ خودشان درست میکنند»، سخت در اشتباهیم.
۵ سال دیگر، دقیقاً وسطِ یک جنگ تمامعیارِ انرژی،
اشتغال و سیاست جهانی خواهیم بود. تنها کاری که الان میتوانیم بکنیم
این است که از حالا یاد بگیریم، سازگار شویم و از سیاستمدارانمان برنامهٔ عملیاتی
عمل بخواهیم، نه شعارهای تکراری.
نظر شما چیست؟
به نظرتان تا ۵ سال
دیگر، هوش مصنوعی زندگیتان را بهتر میکند یا به هم میریزد؟ خوشحال میشوم
نظراتتان را پایین این پست بنویسید.
Comments
Post a Comment